Kipleri Nelerdir? Bir Genç Yetişkinin Günlüklerinden
Kayseri’de, bir kış akşamı…
Dışarıda kar, Kayseri’nin o tanıdık sessizliğinde yavaşça yere düşüyor. Sokak lambalarının altında parlayan kar taneleri, başımı döndürüyor. Kafamı dışarıya çevirdiğimde, kar taneleri arasındaki kaybolmuş duygularımı hissediyorum. İşte, yaşamak diye bir şey varsa, tam olarak bu! İçimde biriken sorulara cevap ararken, birdenbire aklıma geliveren bir kelime var: “kip”… Evet, Kipleri Nelerdir?
İnsan bir an düşünüp durur ya, işte o anlardan birinde, dilimin ucuna gelen bu soru, tam da ruh halimi yansıtan bir soru oldu. Bugün size Kipler’den bahsedeceğim, ama bunu öylesine bir ders gibi anlatmayacağım. Anlatırken içimden geçeni, hissettiklerimi de sizlerle paylaşacağım.
Kiplerin Duygusal Yolculuğu
“İhtimal mi, gerçeğin ta kendisi mi?”
Özlemlerimle, hayal kırıklıklarım arasında geçip giden bu günleri düşünüyorum. Bu aralar kendimi biraz kaybolmuş gibi hissediyorum. Kimlik bunalımına girmeyecek kadar akıllıyım, ama yine de bir şey eksik. Kayseri’nin gri sokaklarında yürürken, yıllardır bu şehri sevmenin nedenini bulamıyorum. Tam da o anda, “Kip” kelimesi bana bir şeyler anlatıyor.
İnsanın ruh hali bir günü, bir geceyi, bir ayı farklı bir şekilde yaşamasına neden olur. Şu an içinde bulunduğum ruh halimle, zaman zaman geçmişe dönüp bakıyorum. Bazen bir “günümüz kipinde” ne kadar mutlu olduğumu unutuyorum. Bu anlarda, geçmişin kipine dönüp tekrar yaşamak istiyorum. Ama işte, kiplerin de bir sınırı var.
Bir kip, bir dildeki fiilin zamanını, durumunu ve şartını anlatır. Düşünsenize, bu kadar basit bir kelimeyle bile hayatın ne kadar derinleştiğini. Benim en çok sevdiğim kip ise, şimdiki zaman kipidir. “Şu an,” dediğinizde her şey anlam kazanır. Geçmişin hatalarını, yarının belirsizliklerini geride bırakarak şu anın içinde kaybolmak. Şu an varım, şu an her şey benimle, şu an…
Geçmişin Kipinde Kaybolmak
Her şey bir hatayla başladı. Kayıp bir ilişkiyle. Bu kayıp, Kayseri’nin sakin gecelerinde, evimin pencere kenarında biriken buğular gibi içime sinmişti. Her şey bir anda olmuştu, önce bir sessizlik, sonra ağır bir acı. O an, geçmişe dair her şeyin beni sarmalayacağını hissettim. O zamanlar, hayatımda başka bir kip yoktu. Her şey geçmişte kalmıştı.
Geçmişin kipinde kaybolmak, zamanın içinde kaybolmaktır. Ne zaman bir adım atacak olsam, bir ses, bir parça hatıra beni sarıyordu. Hatırlıyor musun, o yaz günü Ayşegül ile yürüdüğümüz sahil kenarını? Evet, işte o an ne kadar da büyülüydü. O an zaman durmuştu. O an “şu an” demek bile yeterliydi. Ama sonra, her şey yok oldu.
Bazen geçmişin kipinde yaşamak, hataları kabul etmekten korkmak gibi gelir insana. Geçmişte, zamanı geri almak mümkün olsaydı, belki de hiçbir şeyin kötüye gitmeyeceğini düşünürdüm. Ama bir gün, bu düşüncenin yanlış olduğunu fark ettim. Geçmişin kipinde kaldıkça, o hataları hep taşırdım. O yüzden, bir gün, geçmişin o büyülü zamanlarından sıyrılmak zorunda kaldım.
Geleceğin Kipinde Umut
“Yarınlar… Belirsizlik ve heyecan.”
Bazen geleceğe dair umutlarım kaybolur gibi oluyor, ama sonra bir şey beni tekrar uyandırır. Yarınlar! Yarınlara olan umut. Geleceğin kipinde olmak, belki de insanın en çok istediği duygulardan biri. “Yaşamak” dediğinizde, en çok bu kipi hatırlarsınız. Gelecek, bilinmeyen bir dünya gibi. Ama onu merak etmeden edemezsiniz. Yarınlar da tıpkı şimdiki zaman gibi bir gün var olacak, belki de değişik bir kipte.
Kayseri’de bir çarşıda yürürken, kalbimden geçen düşüncelerle karışan gürültü, içimi ürpertir. Ama sonra bir umut belirir. Belki de geleceğin kipinde yaşamak, daha çok hayal kurarak, belirsizliklere neşeyle bakmak demektir. O gün geldiğinde, bir anda en çok istediğin şey gerçeğe dönüşebilir.
Fakat bunun da sınırları var, değil mi? Geleceğin kipinde yaşamak, bazen kaybolmaya neden olabilir. İnsan, hayal ettikçe kaybolur. Sonra bir bakar, neredeyse hiç olmadığın bir yerdesin. Ama korkma! Belki o kaybolduğunda kendini bulacaksın. Ben de bunu öğrenecek gibiyim.
Şimdiye Dönüş
“Şu an, her şeyin anlam kazandığı an.”
İşte şu an… Bu an! Evet, biraz önce düşüncelere daldım, geçmişi, geleceği düşündüm ama sonunda şunu fark ettim: Hayat, şimdiki zaman kipinde… Tam da şu anda. Geçmiş, geçmişte kaldı. Gelecek, belirsizlik içinde kayboldu. Ama şimdiki an, her şeyi kapsar.
O gün Kayseri’nin soğuk sokaklarında yürürken, içimde bir şeyler değişti. Şu an, geçmişin ve geleceğin içine hapsolduğum zaman diliminden çok daha değerli bir şeydi. Şu an, bana neyi istediğimi, kim olduğumu ve nereye gitmek istediğimi öğretmeye başladı.
Hayatın her anında, kiplerimizle birlikte yol alıyoruz. Hangi kipte olduğumuzu bilmek, her şeyin anlamını derinden algılamamıza yardımcı oluyor. Belki de, geleceğin kipinde kaybolmaktansa, şimdiki zamanın kipine odaklanmak daha kıymetlidir.
İçimde biriken bu duygularla birlikte, artık hayatı daha farklı bir bakış açısıyla yaşamaya başladım. Şu an her şeyin kıymetini daha çok anlıyorum. Hayatın “şu an”ında olmak, bazen bir tek nefeste dünya kadar anlam taşıyor. Kiplerin en güzeli belki de şimdiki zaman kipidir.
—
Sonuç olarak, bir dilin kipleri ne kadar derin ve anlamlıysa, hayatın kipleri de o kadar anlamlıdır.